آیا گوش درد شما علامت سرماخوردگی است یا عفونت گوش ؟

تفاوت بین علائم سرماخوردگی و عفونت گوش 

گوش‌دردی که به دلیل سرماخوردگی ایجاد شده باشد دردی سوزان، تندوتیز و خسته‌کننده است که از خفیف تا بسیار دردناک متغیر است. حتی اگر مایعاتی که در گوش به دام می‌افتند عفونی نباشند، مایعات به پردۀ گوش فشار وارد می‌کنند و منجر به تورم و ضربان می‌شود.
شما یا کودکتان، با گوش‌دردی که منشأ آن سرماخوردگی است، به سختی می‌توانید بخوابید، تب می‌کنید و خلط‌های سبز یا زردرنگی در بینی دارید. از آنجا که سرماخوردگی‌ها خودبه‌خود محدود می‌شوند گوش‌درد هم به خودی خود برطرف می‌شود.اما اگر گوش‌درد دارید، ممکن است نیاز داشته باشید که برای تشخیص و درمان درست به پزشک مراجعه کنید.

 

شیپوراستاش مجرایی است که از بخش میانی هر گوش به پشت گلو متصل است. شیپوراستاش، مایعاتی را که توسط گوش میانی ساخته می شود، تخلیه می کند. اگر شیپوراستاش بسته شود، مایعات جمع می شوند و به پشت پرده گوش فشار وارد می آورد و یا عفونت گوش به وجود آید.

در افراد بزرگسال، درد گوش کمتر به دلیل عفونت گوش است. ممکن است قسمت های دیگری مانند: مفصل گیجگاهی فکی، دندان ها و گلو باعث درد گوش شوند.

عفونت گوش و درد گوش

علل گوش درد شامل موارد زیر است:

– آرتریت فک

– عفونت حاد گوش

– عفونت مزمن گوش

– صدمات گوش ناشی از تغییرات فشار (ارتفاع بالا و علل دیگر)

– وارد کردن چیزی در گوش

– پاره شدن و یا سوراخ شدن پرده گوش

– عفونت سینوسی

– گلودرد

– سندرم مفصل گیجگاهی فکی

– عفونت دندان

در حالی که گوش درد همان ابتدا با ویروس سرماخوردگی ایجاد می‌شود، گاهی اوقات ممکن است عفونت گوش هم اتفاق بیفتد. این عفونت‌های گوش معمولاً در ابتدا ناگهانی هستند و درد شدیدی دارند. دلیل درد این است که پایانه‌های عصبی حسی در پردۀ گوش معمولاً همراه با درد، فشار را افزایش می‌دهند. بعد از اینکه پردۀ گوش کمی کشیده شد ممکن است گوش درد خفیف شود.

 

علائم دیگر عفونت گوش شامل موارد زیر است:

  • از دست دادن اشتها: این علامت ممکن است در کودکان، مخصوصاً کسانی که شیشه می‌خورند، پیش بیاید. تغییرات فشار در گوش هنگام بلعیدن منجر به درد می‌شود.
  • کج‌خلقی
  • کم‌خوابی: ممکن است با دراز کشیدن و حرکت مایع درد بیشتر شود.
  • تب: عفونت گوش باعث می‌شود دمای بدن تا ۱۰۴ درجۀ فارنهایت بالا رود.
  • سرگیجه
  • ترشح گوش: مایعات سفید، زرد، قرمز یا قهوه‌ای، که جرم گوش نیستند، از گوش سرازیر می‌شود. این امر نشانۀ پاره‌شدن پردۀ گوش است.
  • اشکال در شنوایی: تجمع مایع در گوش میانی به پردۀ گوش اجازه نمی‌دهد تا به درستی کار کند. بنابراین، صدا به استخوان‌های گوش میانی و از آنجا به مغز منتقل نمی‌شود.
  • اوتیت میانی با ترشح: علائم اوتیت میانی حاد از بین می‌روند اما مایعات، که ترشح نامیده می‌شوند، ممکن است باقی بماند. مایعاتِ به دام‌افتاده منجر به افت شنوایی خفیف و موقتی می‌شود.

روش تشخیص عفونت گوش

وقتی پزشک به عفونت گوش مشکوک می‌شود گوش را با ابزاری به نام اوتوسکوپ معاینه می‌کند. پردۀ گوش سالم به رنگ خاکستری مایل به صورتی و فرانما یا شفاف است. اگر گوش عفونت کرده باشد، پردۀ گوش ملتهب، متورم و قرمزرنگ است. ممکن است پزشک فشاری را که به دلیل تجمع مایع در گوش میانی شده را نیز با استفاده از اوتوسکوپ هوایی بررسی کند. این وسیله باد خفیفی را به سمت پردۀ گوش روانه می‌کند که منجر به عقب و جلو آمدن پردۀ گوش می‌شود. اگر مایعات در داخل گوش وجود داشته باشد، پردۀ گوش تکان نمی‌خورد.
راه دیگر برای تشخیص عفونت گوش تمپانومتری است که از صدا و فشار هوا برای بررسی مایعات گوش میانی استفاده می‌کند. (این آزمایش شنوایی را بررسی نمی‌کند)

 

روش درمان گوش‌درد ناشی از سرماخوردگی یا عفونت گوش 

عفونت گوش معمولاً قابل درمان است و امروزه با درمان مناسب، کمتر باعث آسیب دائمی به گوش یا شنوایی می‌شود. درمان شامل داروهایی برای درد و تب، آنتی‌بیوتیک برای عفونت باکتریایی گوش و/یا مشاهدۀ علائم است.
  • تسکین گوش‌درد: استامینوفن یا ایبوپروفن می‌تواند به تسکین گوش درد در سرماخوردگی یا تب بالای ۱۰۲ درجۀ فارنهایت کمک کند. این داروها معمولاً طی یکی-دو ساعت درد گوش را کنترل می‌کنند. (گوش‌درد هنگام خواب بدتر می‌شود.)
  • آنتی‌بیوتیک برای عفونت گوش: آنتی‌بیوتیک تجویزشده باکتری‌ای را که باعث عفونت گوش شده است می‌کشد. عفونت به همان داروی گوش دردی که به دلیل سرماخوردگی یا ویروس ایجاد شده است نیازی ندارد. آنتی‌بیوتیک ممکن است منجر به تهوع، اسهال، بثورات پوستی یا عفونت مخمر شود و با دیگر داروها تداخل داشته باشد.
  • میرینگوتومی (لوله‌های گوش) برای تخلیۀ مایع گوش: اگر مایعات بیش از ۳ ماه در گوش بمانند یا اگر کودک شما به طور مکرر دچار عفونت گوش شد، پزشک لولۀ پلاستیکی یا فلزی کوچکی را وارد پردۀ گوش می‌کند تا مایع و عفونت گوش را خالی کند. این عمل سرپایی معمولاً در کودکان و تحت بیهوشی عمومی صورت می‌گیرد. لوله‌ها معمولاً ۸ تا ۱۸ ماه در گوش باقی می‌مانند  و به طور طبیعی خودبه‌خود می‌افتند. در برخی موارد، پزشک تصمیم می‌گیرد که لوله‌ها به مدت طولانی‌تری در گوش بمانند.

 

اگر عفونت گوش درمان نشود چه اتفاقی می‌افتد؟

عفونت گوش میانی در صورتی که درمان نشود تأثیرات درازمدتی خواهد داشت که شامل موارد زیر هستند:
  • عفونت گوش داخلی
  • زخم شدن پردۀ گوش
  • افت شنوایی
  • ماستوئیدیت (عفونت در استخوان پشت گوش)
  • مننژیت (عفونت در بافت اطراف مغز و نخاع)
  • اشکال در تکلم کودکان
  • فلج صورت

 

آیا راهی برای پیشگیری از گوش درد در سرماخوردگی یا عفونت گوش وجود دارد؟

راه‌هایی برای پیشگیری از گوش درد ناشی از سرماخوردگی در کودکان و بزرگسالان وجود دارد. اغلب تغییر محیط خانه و انجام اقدامات پیشگیرانه تنها چیزهایی است که مورد نیاز هستند:
  • کودک خود را از سرماخوردگی، مخصوصاً در اولین سال زندگی، محافظت کنید. بیشتر عفونت‌های گوش با سرماخوردگی شروع می‌شوند.
  • عفونت گوش ممکن است پس از آنفولانزا ایجاد شود. بنابراین، در مورد واکسن سالانۀ آنفولانزا با پزشک مشورت کنید.
  • اگر می‌توانید کودک خود را در ۶ ماه تا ۱۲ ماه اول تولد از شیر سینه تغذیه کنید. آنتی‌بادی‌های موجود در شیر سینه نرخ ابتلا به عفونت را کاهش می‌دهد.
  • اگر به کودک شیرخشک می‌دهید، از وسیلۀ نگهدارندۀ شیشه شیر استفاده نکنید. کودک را با زاویۀ ۴۵ درجه در آغوش بگیرید. شیر خوردن در وضعیت افقی شیرخشک و دیگر مایعات را به لوله‌های استاش برمی‌گرداند. اگر به نوزاد اجازه دهید تا خودش شیشه‌اش را نگه دارد، باعث برگشتن شیر به گوش میانی می‌شوید.  بین ۹ تا ۱۲ ماهگی، کودک را از شیشه بگیرید تا به این مشکلات دچار نشود.
  • مراقب تنفس دهانی یا خرخرکردن خود باشید زیرا ممکن است به دلیل رشد بافت‌های لنفاوی در بخش فوقانی گلو ایجاد شده و عامل عفونت گوش باشند. گاهی ممکن است معاینه توسط پزشک متخصص گوش،گلو و بینی یا حتی جراحی برای برداشتن این بافت‌های لنفاوی (ادنویدبرداری) لازم باشد.
  • بیشتر کودکان واکسن سینه‌پهلو یا ذات‌الریه را می‌زنند. این واکسن به پیشگیری از ابتلا به ذات‌الریه استرپتوکوکی کمک می‌کند. این بیماری یکی از دلایل اصلی عفونت گوش به شمار می‌رود. اگر مطمئن نیستید که کودک شما این واکسن را، که معمولاً قبل از ۲ سالگی تزریق می‌شود، زده است، با پزشک مشورت کنید.
  • از تماس با دود سیگار دیگران خودداری کنید زیرا دفعات و شدت عفونت گوش را افزایش می‌دهد.
  • حساسیت‌ها را کنترل کنید. التهاب که با حساسیت به وجود می‌آید عامل دخیل در ابتلا به عفونت گوش و درنتیجه گوش درد است.
    این حساسیت ممکن است محیطی، استنشاقی یا حتی حساسیت غذایی باشد (لبنیات رایج‌ترین دلیل آن است).

Leave A Reply

Your email address will not be published.